Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

«Η αξιολόγηση δεν είναι άγνωστη στα ελληνικά Πανεπιστήμια, πολλά εκ των οποίων με δική τους πρωτοβουλία έχουν αξιολογηθεί. Συνεπώς, δεν είναι κάτι καινούργιο και σίγουρα όχι κάτι που πρέπει να προκαλεί φόβο. Αλλωστε, η καταγραφή προβλημάτων δίνει ίσως και καλύτερη τεκμηρίωση για να ζητηθεί κάτι. Επιπλέον, είναι διπλή καθώς καθρεφτίζει και τη στάση της πολιτείας.

Κατά τ' άλλα, πρέπει να επισημανθεί ότι έχουμε -από την Μπολόνια ακόμη- δεσμευτεί για τη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δεν μπορεί η Ευρώπη να δέχεται τις καινούργιες δομές και εμείς να μένουμε απέξω. Εξάλλου, όλες οι χώρες τις δέχονται, η κάθε μία με τον τρόπο της.

Με άλλα λόγια, η Μπολόνια δεν είναι ούτε μπούσουλας αλλά ούτε και μπαμπούλας. Δεν λέμε ούτε ναι, αλλά ούτε και όχι σε όλα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά ως χώρα και ως ιδρύματα στο διάλογο διότι απλούστατα όταν είσαι σ' έναν διάλογο μπορείς και ν' αλλάξεις πράγματα. Π.χ. στη συζήτηση για δύο κύκλους σπουδών, με παρέμβαση και της Ελλάδας έγινε "τριετής τουλάχιστον". Οπως επίσης στο Βερολίνο, ύστερα από πιέσεις και συζητήσεις (και με φοιτητές), μπήκε έντονα η κοινωνική διάσταση της εκπαίδευσης με αποτέλεσμα να δηλωθεί "ο δημόσιος χαρακτήρας στην Ανώτατη Εκπαίδευση".

Νέες κατευθύνσεις

Η ανώτατη εκπαίδευση πάει προς νέες κατευθύνσεις. Ο προβληματισμός στα συνέδρια είναι να κρατηθούν οι ακαδημαϊκές αξίες και από την άλλη το Πανεπιστήμιο να παίξει το νέο ρόλο που το θέλει, βέβαια, να είναι χώρος όπου παράγεται η γνώση αλλά και να προσφέρει και στην κοινωνία. Δύσκολη ισορροπία ομολογουμένως, αλλά απαραίτητη.

Βέβαια, πίσω απ' όλες αυτές τις εξελίξεις κρύβονται και οι στόχοι της Λισαβόνας, σύμφωνα με τους οποίους έως το 2010 πρέπει η κοινωνία της γνώσης να γίνει πιο δυναμική και πιο ανταγωνιστική. Κι εκεί κρύβεται και ο ανταγωνισμός με την Αμερική (να μην εξάγονται φοιτητές στα Πανεπιστήμιά της αλλά και να προσελκύονται στην Ε.Ε. φοιτητές από τρίτες χώρες, βλ. Κίνα). Δηλαδή, στόχος είναι να ενοποιηθούν τα συστήματα χωρίς, όμως, να θυσιαστεί η ιδιαιτερότητα της κάθε χώρας.

Και για να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα. Οι πιστωτικές μονάδες, λ.χ., δεν καταργούν το βαθμό. Πάντα θα υπάρχει η αξιολόγηση της ποιότητας. Επιπλέον, εξαρτάται από τα ίδια τα Πανεπιστήμια (Τμήματα) να κάνουν μια κριτική "αξιολόγηση" των μαθημάτων, ώστε ν' αποφευχθεί η απλή ποσοτικοποίηση. Το δε Παράρτημα (κατά άλλους Συμπλήρωμα) Διπλώματος δεν είναι παρά μια διευρυμένη μορφή αναλυτικής βαθμολογίας που έτσι κι αλλιώς τα παιδιά τη ζητούν όταν πάνε για μεταπτυχιακά».

Κατερίνα Καμπίτογλου

αντιπρύτανης ΑΠΘ, εκπρόσωπος της συνόδου των Πρυτάνεων στην Ενωση Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων (EUA):

ΕΡΕΥΝΑ Της ΑΝΝΑΣ ΑΝΔΡΙΤΣΑΚΗ